tracklista:

1.My Wound Is Deeper than Yours 03:43

2.Dancer in the Dark 03:42

3.Queen Misery 05:23

4.Sea of Emotions 03:55

5.Rapture of Lust 03:52

6.Broken Days 04:01

7.Dear Carniwhore 03:54

8.Bed of Dead Leaves 05:00

9.Autumn Harmony 04:43

10.Tomorrow Is a Closed Gate (Dead for So Long) 04:49

rok wydania: 2003

gatunek: Heavy/Gothic metal

kraj: Finlandia

skład zespołu:

Juha Kylmänen - śpiew

Olli-Pekka Törrö - gitara

Lauri Tuohimaa - gitara
Altti Veteläinen - gitara basowa
Petri Sankala - perkusja
Tuomas Holopainen - instrumenty klawiszowe

W roku 2001 trzej członkowie ETERNAL TEARS OF SORROW (Altti Veteläinen, Olli-Pekka Törrö i Petri Sankala) zrealizowali w końcu swój plan z roku 1999 i powołali do życia suomi gothic supergrupę FOR MY PAIN, w której znaleźli się także Lauri Tuohimaa z CHARON, klawiszowiec NIGHTWISH Tuomas Holopainen i wokalista popularnej gothic rockowej grupy REFLEXION Juha Kylmänen. Ekipa otoczona przez zespół doskonałych speców od inżynierii dźwięku, (w tym oczywiście Mika Jussila i Mikko Karmila) dwa lata przygotowywali swój album, który został ostatecznie zaprezentowany w marcu 2003 przez Spinefarm Records.

Fenomenalna produkcja, wycyzelowana w najdrobniejszych szczegółach, z godnym podziwu ustawieniem instrumentów i rewelacyjne zrobionymi planami dalszymi idzie tu oczywiście w parze z wybornym wykonaniem fińskich Mistrzów i nawet czasem kontrowersyjny Juha Kylmänen, wspierany przez wokal poboczny, żeński Miriam Elisabeth Renvåg (z RAM-ZET) oraz swojego brata Jarmo Kylmänena (oczywiście także z ETERNAL TEARS OF SORROW) wypada tu znakomicie.
A kompozycyjnie rozpoczyna się od potoczystego My Wound Is Deeper than Yours i jest rewelacyjnie w szybkim rytmicznym przebojowym graniu a la SENTENCED. A zaraz potem przecudownej urody łagodna melancholia w Dancer in the Dark. I ten duet mieszany - pierwsza klasa! Mistrzowie to jednak mistrzowie. Poruszają w mocno akcentowanym basem pełnym smutku i odległych klawiszy Queen Misery, który rozkwita dodatkowo w refrenie. Znakomicie zasmucają w stylu SENTENCED/ENTWINE  w miarowym i spokojnym Sea of Emotions. Nie zapominają o przebojowym radiowym killerze i takim jest niesamowicie elegancki Rapture of Lust i tu trzeba poza wokalem pochwalić także misterne partie klawiszowe drugiego planu Holopainena. Maestria przy wykorzystaniu najprostszych środków. I solo gitarowe - rockowo przeszywające! Pianino, rozległe plany i klasyczne umiarkowane tempa suomi gothic to udany Broken Days, choć na tle wcześniejszych kompozycji wydaje się nieco mniej interesujący, za to utrzymany w mocniejszej tonacji i z ostrzejszymi gitarami Dear Carniwhore przypominający numery CHARON jest wyborny. Jest i rozpacz i pazur w jednym. I wspaniałe klasyczne gothic brzmienia z Finlandii w pełnym łagodności i smutku Bed of Dead Leaves, gdzie chwytają za serce jak ENTWINE... I absolutny klasyk, encyklopedyczny klasyk gatunku w mroczniejszej barwie Autumn Harmony i tak tylko SENTENCED grał w późnym okresie swojej działalności. Te gitary tu zostały rozplanowane genialnie.
Niczym na szczęście nie zaskakują na koniec. Tomorrow Is a Closed Gate (Dead for So Long) to znakomity song w pełni odpowiadający stylowi tego albumu, aczkolwiek można tu usłyszeć pewne echa alternative rock/metalu. Świetny, świetny, choć krótki refren.

Żywot tej supergrupy nie był długi. Członkowie zespołu byli zbyt mocno zajęci w swoich macierzystych formacjach, by zdyskontować sukces tego albumu. Jeszcze w roku 2004 ukazał się maxi-singiel "Killing Romance", a w 2005 działalność FOR MY PAIN... została bezterminowo zawieszona.
A mogli zrobić dużo więcej.
Mistrzowie!

ocena: 9,7/10

new 10.03.2020

Gatunek: Heavy/Gothic metal

Kraj: Finlandia

skład zespołu:

Juha Kylmänen - śpiew

Olli-Pekka Törrö - gitara

FOR MY PAIN zostało reaktywowane w 2023 roku w niemal oryginalnym składzie. Nowym perkusistą został Ari-Matti Pohjola, który ma za sobą lata doświadczeń z POISONBLACK, a nowym klawiszowcem został tytan sceny gothic metalowej Marco Sneck.

Po 23 latach milczenia, FOR MY PAIN w lutym prezentuje w końcu nowy materiał, wydany przez bliżej nieznaną wytwórnię Rainheart Productions.

Kiedy słucha się tego albumu, można odnieść wrażenie, że czas się zatrzymał i jest to bardzo klasyczny gothic metal fiński, kontynuacja pomysłów z debiutu, ale z jeszcze większym naciskiem na melodie w stylu POISONBLACK i SENTENCED, co słychać już w rewelacyjnym otwieraczu Hungry for Desire, niesłychanie przebojowym i znakomicie zagranym. Pięknie grają Törrö i Tuohimaa, bas Altti Veteläinen kruszy mury, a potężne bębny Ari-Matti Pohjola nadają temu pędu. Oczywiście nie mogło zabraknąć gracji i klawiszowe plany Snecka są tutaj wyśmienite i jakże dla niego klasyczne z nawiązaniami do POISONBLACK. Juha Kylmänen śpiewa bezbłędnie, od bardziej energicznych i przebojowych kompozycji, po te bardziej dołujące jak Windows Are Weeping, który ma korzenie nie do końca gothic metalowe i coś próbuje zapożyczać z folk. Duety z paniami Riina Rinkinen, Miriam Renvåg Müller oraz Ellu Malkamäki są przecudowne i fantastyczny w swoim chłodzie ENTWINE uderzają w WitchBitch Elite, tak jak pięknie malują w szarych barwach Child of the Fallen z potężnymi, ryczącymi gitarami i kontrastującymi, onirycznymi aranżacjami klawiszowymi.

Tak, szacunek do gothic metalu z Finlandii jest wyczuwalny w niezwykle tradycyjnym Gone Tommorow i niezłym Time Will Heal Our Wounds, ale takie rzeczy grali lepiej nie tylko oni, ale i DENIGRATE razem z CHARON. Tether mimo wybornych duetów może wydawać się chaotyczny i nieuporządkowany w refrenie, szczególnie w planach klawiszowych i to jest ta słabsza część albumu.

Od pierwszych taktów Isle of Solitude po ostatnie wybrzmiewania Burnt-Out Sun jest gothic metal wzorowy, zagrany na poziomie mistrzowskim i zaśpiewany z niesamowitym wyczuciem. Przepiękny jest wieloplanowy Isle of Solitude, wzorcowo zrealizowany wokalnie, Recoil into Darkness dosłownie miażdży klimatem. Wspaniały kontrast pomiędzy zimnymi, odhumanizowanymi zwortkami z precyzyjnymi riffami, a pełnym ciepła i pasji refrenem. Black Calla Lilies to 5 minut zimnego transu SENTENCED i ENTIWNE, a niemal 7 minut Burnt-Out Sun mija niezwykle szybko. Pięknie operują tutaj ciężarem, z niezwykłą precyzją, nie przytłaczając słuchacza i powracając w aranżacjach do złotych czasów gatunku. Mistrzostwo i cudo gatunku.

Brzmienie ogólnie jest bardzo dobre, fińska selektywność Finnvox spotyka się tutaj ze szwedzkim ciężarem i może tylko bębny można było bardziej dopracować, ponieważ czasami gniotą aż za bardzo. Wykonanie jest na poziomie mistrzowskim, ale po tych muzykach trudno oczekiwać czegoś innego, chociaż jak na tak długą przerwę, to Juha Kylmänen swoją formą woklaną zdumiewa.

Znakomity powrót grupy All-Star po latach na który warto było czekać!

Ocena: 9.5/10