VITAL DEGREE istnieje od 2020 roku, zdobywając uznanie lokalnej sceny singlami i wzbudzając zainteresowanie lokalnej wytwórni Joeun Music, która wydała debiut w lipcu 2026 roku.

To solidna dawka azjatyckiego melodic power metalu z pogranicza AZRAEL oraz KNIGHTS OF ROUND, co słychać już w bardzo dobrym i chwytliwym Fiat Lux, opartym na pozytywnej energii Keeperów i wysokich zaśpiewach Borisa, który jest wokalistą solidnym i nie szarżuje z górnymi partiami. Wyborny jest Return Order z orkiestracjami i gang chórkami, które przeradzają się w znakomite chóry w podniosłym, dumnym refrenie. Pięknie, epicko, z lekko bitewnym zacięciem i inspiracjami MINSTRELIX, szczególnie w sposobie realizacji dalszych planów i wplatania neoklasycznych motywów. Lider zespołu Schevy Kim to gitarzysta biegły i wszechstronny, nie jest to kolejny prosty shredder i w jego grze wyczuwa się ducha gry nowocześniejszej, w ozdobnikach momentami nawet modern. Przykładem takiego "modern" czy visual kei jest The Mobilization i to ma mało wspólnego z symfonicznym wysmakowaniem, a więcej z bardziej buntowniczą naturą heavy metalu tego regionu. Takie rzeczy EFREET grało zwyczajnie lepiej i te kontrasty JUPITER i AZRAEL zupełnie do siebie nie pasują. Marvelous Night powracają do melodic power z motywami pieśni Barda i tu na uznanie zasługuje perkusista Yoon, którego gra jest bogata i nie ogranicza się do prostego stukania w bębny.

The Engagement (in the Battle Field) to próba uderzenia w ambitniejsze tony, kompozycja dłuższa i bardziej rozbudowana, gdzieś chwilami ocierająca się o GALNERYUS z czasów Reincarnation i tutaj połączenia motywów klasycznego power z nowocześniejszymi są lepiej zrealizowane, szczególnie w kwitnącym, chóralnym refrenie, delikatnie pastelowym, ale z rozdzierającym głosem wokalisty. Wspaniale tutaj gra gitarzysta i to wyśmienicie poprowadzona kompozycja. The Hall of Valhalla zaczyna się spokojnie przy pianinie i delikatniejsza strona Borisa tutaj naprawdę czaruje. Pięknie to idzie w stronę symphonic metalu ambitnego i w klimacie BETO VAZUEZ INFINITY z czasów bardzo dobrego Existence. Wyborna, operowa realizacja i w stylistyce takiego rycerskiego power metalu z elementami symfonicznymi realizują się najlepiej na tym LP. Orion Nebula to instrumentalne zakończenie głównej zawartości LP i jest to granie bardzo samolubne i chłodne w gitarze i pokaz umiejętności, których gitarzyście bez wątpienia nie brakuje.

Cardiac Arrest oraz Different Views to starsze kompozycje, znane już z lat 2022-2023 i zagrane dobrze, ale tak jak sam album, lepiej to traktować jako bonusową ciekawostkę. Niezłą, pokazującą też, jak bardzo zespół i jego wizja przez te wszystkie lata się rozwinęły.

Produkcja jest solidna, z wokalistą wysuniętym na pierwszy plan i delikatniej zarysowanymi orkiestracjami oraz niezwykle ciepłymi gitarami, charakterystycznymi dla tego regionu. Świetna realizacja.

Obiecujący debiutant z Seulu, który w udany sposób kultywuje azjatyckie tradycje power metalu.

Ocena: 8.2/10