Axel Rudi Pell

[SteelHammer]

Axel Rudi Pell - Ghost Town (2026)



Tracklista:
1. The Regicide (Intro) 01:44       
2. Guillotine Walk 04:38       
3. Breaking Seals 05:04       
4. Ghost Town 05:02       
5. Holy Water 05:32       
6. The Enemy Within 05:38       
7. Hurricane 04:24       
8. Sanity 05:38       
9. Towards the Shore 05:45       
10. Steps of Stone 05:07       
11. Higher Call 07:16


Rok wydania: 2026

Gatunek: Melodic Heavy Metal

Kraj: Niemcy

Skład zespołu:

John Gioeli - śpiew

Axel Rudi Pell - gitara

Volker Krawczak - gitara basowa

Bobby Rondinelli - perkusja

Ferdy Doernberg - instrumenty klawiszowe

Tradycyjnie, po dwóch latach, AXEL RUDI PELL prezentuje kolejny album, tradycyjnie nakładem niemieckiego magnata Steamhammer, z premierą, która odbyła się w marcu 2026 roku.

Ostatnie płyty Pella były niezwykle schematyczne, bijące zachowawczością i zmęczeniem materiału.

Na szczęście tutaj się zrehabilitowali. Oczywiście, AXEL RUDI PELL ma określony styl, kompozycje muszą trzymać się określonych zasad, tak jak melodie, ale te na szczęście nie biją aż taką zmęczeniem, jak na poprzednich dwóch LP. Wykonanie również jest zdecydowanie lepsze i Pell wspaniale opowiada tutaj historie swoimi rozbudowanymi, niesamowicie melodyjnymi, pełnymi gracji popisami. John Gioeli powrócił do formy z 2020 roku i ładnie śpiewa w tradycyjnym dla ARP otwieraczu Guillotine Walk oraz bardziej teutońskim i bezpośrednim Hurricane, swoim szybszym tempem nawiązującym do lat 1996-2000. Tytułowy Ghost Town to tradycyjny Pell w średnich tempach z refrenem z melodyjnymi pasażami wokalnymi w refrenie, podobnie skonstruowany jest też Holy Water z wybornym, głębokim basem Krawczaka. Fenomenalny jest The Enemy Within z motywem ancient i może nawet najlepszym solo Pella na płycie i takiego właśnie AXEL RUDI PELLa brakowało w ostatnich latach. Zagranego z taką konsekwencją, mocą i dojrzałością. Sanity powala swoją przestrzenią i elegancją i to na pewno kolejny, koncertowy hit, tak jak ładna ballada Towards the Shore i w jakimś stopniu nawiązujący do czasów Tales of the Crown Steps of Stone.

Na koniec oczywiście kolos, 7 minut Higher Call, tradycyjnego, melodic heavy metalowego grania ARP, bez zmian i niespodzianek, dokładnie tak, jak powinno być i zgodnie z oczekiwaniami.

Niespodzianką i "nowością" jest Breaking Seals, w którym zaśpiewał sam Kapral, Udo Dirkschneider i jest to kompozycja toporna, przypominająca raczej chude lata ACCEPT lat 70. czy mniej udanych płyt UDO. Kapral, jak to Kapral, śpiewa tak, jak należało oczekiwać, ale refren jest taki sobie, a duet z Gioeli brzmi momentami fatalnie. To raczej powrót do czasów Nasty Reputation, o którym wielu już raczej mało kto pamięta, a wielu słusznie zapomniało. Takich nowinek lepiej unikać i od takich rzeczy należy trzymać się jak najdalej.

Sound jak to w AXP, mocny i donośny, z ostrą gitarą Pella, wybornymi bębnami niezmordowanego Bobby Rondinelli i pięknie zaznaczonymi planami klawiszowymi Doernberg i metalicznym basem. Wyborny sound, idealny i wspaniale podkreślający moc John Gioeli.

Po latach posuchy, Pell i spółka w końcu powraca w chwale, z zestawem kompozycji godnym instytucji z logiem AXEL RUDI PELL.

Zgodnie z oczekiwaniami i melodyjnie, z pasją. Tak, jak powinno być.

Ocena: 9/10

SteelHammer