Ilium

[SteelHammer]

Ilium - Scythe Ballet (2026)



Tracklista:
1. Infant Clairvoyants
2. Blood Embers
3. Scythe Ballet
4. Confessions Of A Former God
5. Extinction Point
6. Byzantium
7. Jovian Storm
8. Lexicon
9. Morality Virus 
10. The Prophet King

Rok wydania: 2026

Gatunek: Power Metal

Kraj: Australia

Skład zespołu:

Giles Lavery - śpiew

Adam Smith - gitara, bas, instrumenty klawiszowe
Jason Hodges - gitara
Tim Yatras – perkusja

Dość niespodziewanie, po 6 latach w mroku, powraca ILIUM z nowym albumem i wokalistą, tym razem rozchwytywanym i w ostatnich latach popularnym Gilesem Lavery. Album wyda grecka Arkeyn Steel Records 7 sierpnia 2026 roku.

Giles Lavery sprawdza się bardzo dobrze w tym heavy/power metalowym repertuarze klasycznego ILIUM jak Infant Clairvoyants czy Blood Embers, w którym słyszalne są echa DUNGEON. Forma wokalisty jest dobra, chociaż trudno uznać ją za życiową, słychać jednak, że stara się coś wyciągnąć z tych kompozycji. Duet Smith/Hodges jest bardzo dobry, choć momentami może zbyt melodyjne i lekkie, oderwane od klimatu kompozycji, gdzieś z pogłosami Finlandii w planach klawiszowych, tak jak na LP poprzednim.

Może nie jest to szczyt możliwości Tima Yatrasa, ale i tak gra znakomicie i zawsze miło jest go usłyszeć i jego rozpoznawalną, pełną energii grę. Szczególnie, kiedy skręcają w stronę USPM w stylu LORD czy albumów CLOVEN HOOF z lat 2015-2022 i to słychać w mroczniejszym, tytułowym Scythe Ballet ze świetnymi wtrąceniami basu, chociaż tak jak w CLOVEN HOOF, te kontrasty lżejszego, bardziej naiwnego power metalu z surowszym graniem bardziej ze sobą kolidują niż się uzupełniają, szczególnie przy mocnym śpiewie Lavery'ego. Confessions Of A Former God to takie ILIUM naiwniejsze, bardziej w stylu rocka i SONATA ARCTICA i, tak jak w przypadku kompozycji poprzedniej, klimat, jaki tutaj próbują wytworzyć koliduje z tym, co faktycznie grają, z kolei refren jest bardzo przeciętny. Ciekawy pomysł na melodię mają we wstępie Extinction Point, ale dalej idzie to w stronę grania LORD i jest to raczej poprawne. Tak samo poprawny jest Byzantium i to taki heavy/power w ostatnim okresie w Australii popularny, ale tak jak na ostatnim albumie macierzystego dla wokalisty DRAGONSCLAW, wypada blado. Lepiej sprawdzają się w kompozycjach prostszych i szybszych, jak szwedzki Jovian Storm i tu w zwrotkach zaskakują, bo takich aranżacji od czasów szwedzkiego LOST HORIZON nie było od lat. Tylko znów refren wyszedł jakoś topornie, szczególnie na tle środkowej partii, która nawiązuje do SONATA ARCTICA.

Lexicon to power nieco bardziej bojowy i tu refren jest bardziej wyrazisty i najbardziej wyróżniający się z całego albumu. Morality Virus jest niestety fatalny i zawiera w sobie wszystko, co najsłabsze z kryzysu sceny USPM z JAG PANZER na czele i rockowym, topornym refrenie.

Włos jeży się na głowie z przerażenia, kiedy rozpoczynają szantami The Prophet King, ale to na szczęście solidny heavy/power, niezbyt odkrywczy, ale z dobrym refrenem.

Za produkcję odpowiada Thomas Mergler i wyszło to tak sobie. Miało być ostro, ale momentami gitary są zbyt głośne i można odnieść wrażenie, że chwilami wchodzi przesterowanie. Na plus dobrze słyszalny plus bas, ale tak potężnej perkusji po ILIUM to chyba nikt się nie spodziewał.

Utalentowani muzycy nagrali solidny album heavy/power, utrzymany w duchu ILIUM, ale i składający hołd DUNGEON i LORD, co nie dziwi. W końcu to są bardzo ważne zespoły dla tej sceny. Kilka solidnych sol gitarowych, ale co do jednego nie ma wątpliwości - Adam Smith jest zdecydowanie lepszym gitarzystą niż klawiszowcem. Te są co najwyżej poprawne, a momentami niestety słabe.
Dobry powrót uznanych muzyków, którzy miewali już zdecydowanie gorsze płyty.


Ocena: 7/10

SteelHammer

Przedpremierowa recenzja dzięki uprzejmości wytwórni Arkeyn Steel Records.