Hibria

[SteelHammer]

Hibria - On the Shortness of Life (2026)



Tracklista:
1. Undying 04:09      
2. Fire Away 04:01      
3. Pulse 03:44      
4. Persist 04:37      
5. Melting Alive 05:08      
6. Against the Wall 06:31      
7. Animus 04:27      
8. On the Shortness of Life 17:07

Rok wydania: 2026

Gatunek: Power Metal

Kraj: Brazylia

Skład zespołu:

Ângelo Parisotto - śpiew

Abel Camargo - gitara

Vicente Queiroz Silva Telles - gitara

Benhur Lima - gitara basowa

William Schuck - perkusja

Abel Camargo znów zbiera nowy skład i powraca po długiej przerwie basista Benhur Lima, jest nowy perkusista i gitarzysta, a także wokalista Ângelo Parisotto, muzycy raczej nieznany i którzy nie mieli szansy się wykazać. Premiera albumu odbyła się 8 sierpnia 2026 roku.

Ângelo Parisotto to wokalista zaskakująco dobry i wszechstronny, w niższych partiach z wymaganą ostrością, w wyższych naturalny, bez przesadnej egzaltacji, co słychać już w Undying czy Fire Away w stylu PASTORE i heavy/power "brazylijskim". Technicznie ten LP wykonany został nienagannie i Camargo z Tellesem grają tutaj ciekawie, partie gitarowe są wyjątkowo rozbudowane, a sekcja rytmiczna zabija równie mocno, jak z czasów Moving Ground. Świetnie gra Schuck, a partie Lima są bezbłędne.

Problemem jest brak zdecydowania i jasnego ukierunkowania i trudno powiedzieć, którą stronę HIBRIA chce zaprezentować. Czy może prostolinijnego i mało oryginalnego, ale satysfakcjonującego heavy/power, czy może topornie podanego modern power Pulse z fatalnym refrenem i przesadnie przesterowanymi gitarami, czy może bardziej klasycznego HIBRIA w Persist. Jest tutaj kilka dobrych pomysłów i bojowo rozegrany refren Persist można uznać za udany, mniej progressive metalowy Melting Alive, którego melodia jest okropna i bardziej idą w stronę rozmytego, mało wyszukanego power/thrash amerykańskiego. Gdzieś tam jest refren, ale wyzwaniem jest go zapamiętać. Ten brak zdecydowania uderza w Against the Wall i robi się z tego album niepotrzebnie synkretyczny, z okropnym modern refrenem, w którym Parisotto po prostu się marnuje. Na dobitkę jeszcze modern metal z ciągotami do metalcore Animus i znów wyszło fatalnie.

On the Shortness of Life niejako oddaje istotę tego albumu - dużo pomysłów, kilka dobrych, ale zrealizowanych w najlepszym razie poprawnie, ale za dużo show, a za mało wartości. Jest tutaj kilka dobrych pomysłów, jak wstęp czy kontrastujące ostre gitary z akustykami w tle, mocny wokal Ângelo Parisotto i całkiem niezły refren. Lepiej by się to sprawdziło jako tradycyjna, pięciominutowa kompozycja. A tak mamy popadanie w samozachwyt w części środkowej, która sztucznie się przeciąga, a sam utwór niewiele oferuje.

Czy grają dobrze? Technicznie jak najbardziej i skład tutaj bez wątpienia jest utalentowany. Brzmienie? Oczywiście bardzo dobre, szczególnie w sekcji rytmicznej, ale pod tym względem HIBRIA od lat prowadzi.

Zabrakło kompozycji, bo ani razu nie wywołują tutaj zachwytu, a tytuł wydaje się być dość ironiczny, ponieważ jak na tytuł "o krótkości życia", to są tu dłużyzny, na które życia trochę szkoda.

Szkoda i pozostaje liczyć, że w przyszłości jednak będzie lepiej.

Ocena: 6/10

SteelHammer