Induction

[SteelHammer]

Induction - Love Kills! (2026)



Tracklista:
1. Virtual Insanity 03:21      
2. War of Hearts 03:44      
3. Dark Temptation 03:29      
4. Steel and Thunder 04:02      
5. Strangers to Love 03:53      
6. Beyond Horizons 04:11           
7. Love Kills 03:25      
8. I Am Evil 03:16      
9. The Veil of Affection 05:24      
10. Empress 06:12

Rok wydania: 2026

Gatunek: Power Metal

Kraj: International

Skład zespołu:

Gabriele Gozzi - śpiew

Tim Kanoa Hansen - gitara

Justus Sahlman - gitara

Dominik Gusch - gitara basowa

Markus Felber - perkusja

Trudno uwierzyć, że od Born From Fire minęły ponad cztery lata.Tim Kanoa Hansen przez ten czas postanowił wymienić skład i z poprzedniego pozostał tylko basista Dominik Gusch. Drugim gitarzystą został Justus Sahlman z fińskiego, death/thrash metalowego CONNECTED, wokalistą Gabriele Gozzi z Włoch, którego niektórzy mogą kojarzyć z FALLEN IDOL i który ma na swoim koncie wiele występów gościnnych. Dla perkusisty Markus Felber to jest debiut, a trzecia płyta zostanie wydana 6 lutego 2026 roku nakładem Reigning Phoenix Music.

Zmiana stylu na metal bardziej przebojowy, z kręgów FREEDOM CALL i pożyczając z twórczości GAMMA RAY, gdzie kompozycje są krótsze, bardziej treściwe i prostsze. To power metal przystępny, nieskomplikowany jak w Virtual Insanity czy Dark Temptation, gdzie czerpią garściami z GAMMA RAY i FREEDOM CALL, ale i przebojowości BEAST IN BLACK czy AXXIS w swojej delikatnie malowanej power rockowej manierze. Bliski power metlau z Hamburga jest War of Hearts z delikatnie podniosłym zarysem i delikatnymi planami klawiszowymi i warto tutaj wyróżnić Gabriele Gozzi, który okazuje się wokalistą bardzo dobrym, swobodnym i sprawdzającym się w tej stylistyce. Justus Sahlman to znakomity dodatek i jego dialogi z Hansenem nadają pewnej potrzebnej świeżości tej muzyce. Ich dialogi są tutaj techniczne, bardzo melodyjne i warte uwagi, jak w delikatnie nowoczesnym LP Steel and Thunder, bardzo udanym i kiedy idą w bardziej heroicznym kierunku, to mają zdecydowanie więcej do powiedzenia (wyborny, absolutnie niszczący Beyond Horizons!) niż w miałkim, power rockowym Strangers to Love. Co najgorsze, takich kompozycji jest więcej i Love Kills oraz kiczowaty I Am Evil krążące pomiędzy miałkim ACCEPT lat 80. i mniej atrakcyjnych kompozycji GAMMA RAY z początku lat 90. Tak, bez wątpienia Beyond Horizons to znakomita odtrutka po tak przeciętnej balladzie, z czarującymi ozdobnikami gitarowymi i wzorową pracą sekcji rytmicznej. The Veil of Affection to próba nawiązywania do debiutu i power metalu bardziej symfonicznego i podniosłego, szwedzkiego w sposobie prezentacji melodii i w zwrotkach jest to nawet niezłe, tak jak refrenach w stylu GAMMA RAY, chociaż partię z fletami i fujarkami mogli sobie darować. Na koniec cover GAMMA RAY Empress i to raczej tylko poprawna ciekawostka, gdzie Gozzi wokalnie zwyczajnie nie daje rady, a gitarzyści zdecydowanie się ograniczają.

Mix i mastering wykonany został przez Eike Freese i samego Tim Kanoa Hansen i jest to sound solidny, chociaż nie tak selektywny, jak Jacoba Hansena z LP poprzedniego. Na plus zdecydowanie brzmienie gitar, szczególnie w solach, ostre i wyraziste.

Tim Kanoa Hansen zebrał utalentowanych muzyków i gra tutaj rzeczy zdecydowanie ciekawsze, jeśli chodzi o ozdobniki i ornamentacje, kompozycyjnie jednak jest to solidna szkoła hamburska.

Oryginalności zbyt wiele nie ma, ale to solidny power metal niemiecki, prosty i szczery, ale jednak często zbyt prosty i oczywisty.

Potencjał jest, kiedy śpiewają o stali, jak w Steel and Thunder, a romantyczne, rockowe songi powinni pozostawić ekipom bardziej doświadczonym, jak BONFIRE, bo ani to nie brzmi dobrze, ani naturalnie.

Miłość tutaj nie zabija i stal jednak wygrywa.

Ocena: 7.5/10

SteelHammer

Przedpremierowa recenzja dzięki uprzejmości wytwórni Reigning Phoenix Music.