For My Pain...

[SteelHammer]

For My Pain... - Buried Blue (2026)



Tracklista:
1. Hungry for Desire 04:11       
2. Windows Are Weeping 04:31      
3. WitchBitch Elite 04:35       
4. Child of the Fallen 03:58      
5. Gone Tomorrow 04:45      
6. Time Will Heal Our Wounds 03:32      
7. Tether 05:06      
8. Isle of Solitude 04:22      
9. Recoil into Darkness 04:41       
10. Black Calla Lilies 05:07      
11. Burnt-Out Sun 06:44

Rok wydania: 2026

Gatunek: Heavy/Gothic metal

Kraj: Finlandia

skład zespołu:

Juha Kylmänen - śpiew

Olli-Pekka Törrö - gitara

Lauri Tuohimaa - gitara
Altti Veteläinen - gitara basowa
Ari-Matti Pohjola - perkusja
Marco Sneck - instrumenty klawiszowe

FOR MY PAIN zostało reaktywowane w 2023 roku w niemal oryginalnym składzie. Nowym perkusistą został Ari-Matti Pohjola, który ma za sobą lata doświadczeń z POISONBLACK, a nowym klawiszowcem został tytan sceny gothic metalowej Marco Sneck.

Po 23 latach milczenia, FOR MY PAIN w lutym prezentuje w końcu nowy materiał, wydany przez bliżej nieznaną wytwórnię Rainheart Productions.

Kiedy słucha się tego albumu, można odnieść wrażenie, że czas się zatrzymał i jest to bardzo klasyczny gothic metal fiński, kontynuacja pomysłów z debiutu, ale z jeszcze większym naciskiem na melodie w stylu POISONBLACK i SENTENCED, co słychać już w rewelacyjnym otwieraczu Hungry for Desire, niesłychanie przebojowym i znakomicie zagranym. Pięknie grają Törrö i Tuohimaa, bas Altti Veteläinen kruszy mury, a potężne bębny Ari-Matti Pohjola nadają temu pędu. Oczywiście nie mogło zabraknąć gracji i klawiszowe plany Snecka są tutaj wyśmienite i jakże dla niego klasyczne z nawiązaniami do POISONBLACK. Juha Kylmänen śpiewa bezbłędnie, od bardziej energicznych i przebojowych kompozycji, po te bardziej dołujące jak Windows Are Weeping, który ma korzenie nie do końca gothic metalowe i coś próbuje zapożyczać z folk. Duety z paniami Riina Rinkinen, Miriam Renvåg Müller oraz Ellu Malkamäki są przecudowne i fantastyczny w swoim chłodzie ENTWINE uderzają w WitchBitch Elite, tak jak pięknie malują w szarych barwach Child of the Fallen z potężnymi, ryczącymi gitarami i kontrastującymi, onirycznymi aranżacjami klawiszowymi.

Tak, szacunek do gothic metalu z Finlandii jest wyczuwalny w niezwykle tradycyjnym Gone Tommorow i niezłym Time Will Heal Our Wounds, ale takie rzeczy grali lepiej nie tylko oni, ale i DENIGRATE razem z CHARON. Tether mimo wybornych duetów może wydawać się chaotyczny i nieuporządkowany w refrenie, szczególnie w planach klawiszowych i to jest ta słabsza część albumu.

Od pierwszych taktów Isle of Solitude po ostatnie wybrzmiewania Burnt-Out Sun jest gothic metal wzorowy, zagrany na poziomie mistrzowskim i zaśpiewany z niesamowitym wyczuciem. Przepiękny jest wieloplanowy Isle of Solitude, wzorcowo zrealizowany wokalnie, Recoil into Darkness dosłownie miażdży klimatem. Wspaniały kontrast pomiędzy zimnymi, odhumanizowanymi zwortkami z precyzyjnymi riffami, a pełnym ciepła i pasji refrenem. Black Calla Lilies to 5 minut zimnego transu SENTENCED i ENTIWNE, a niemal 7 minut Burnt-Out Sun mija niezwykle szybko. Pięknie operują tutaj ciężarem, z niezwykłą precyzją, nie przytłaczając słuchacza i powracając w aranżacjach do złotych czasów gatunku. Mistrzostwo i cudo gatunku.

Brzmienie ogólnie jest bardzo dobre, fińska selektywność Finnvox spotyka się tutaj ze szwedzkim ciężarem i może tylko bębny można było bardziej dopracować, ponieważ czasami gniotą aż za bardzo. Wykonanie jest na poziomie mistrzowskim, ale po tych muzykach trudno oczekiwać czegoś innego, chociaż jak na tak długą przerwę, to Juha Kylmänen swoją formą woklaną zdumiewa.

Znakomity powrót grupy All-Star po latach na który warto było czekać!

Ocena: 9.5/10

SteelHammer